Równowaga na rynku
Podaż i popyt odwzorowują dwie strony rynku - tych co sprzedają i kupują. Zauważył, że ich wzajemne relacje są od siebie zależne. Krzywa popytu jest pochylona w dół w prawo, natomiast krzywa podaży jest przedstawiona jako prosta skierowana w górę. Marshall w swojej analizie równowagi rynku jako zmienną zależną obrał cenę (umieścił ją na osi pionowej) natomiast jako zmienną niezależną obrał ilość (oś pozioma). Zmienne swoje obrał w ten sposób, ponieważ on rozpatrywał popyt za pomocą wykresu, jako funkcję przedstawiającą maksymalne ceny, jakie konsument jest w stanie zapłacić za daną ilość towaru. Podczas rozpatrywania podaży cena też jest zmienną zależna, ponieważ wykres wskazuje minimalną cenę, za którą producenci są gotowi dostarczyć na rynek określoną ilość towaru. Marshall jako pierwszy z ekonomistów ukazał punkt równowagi jako punkt przecięcia obu wykresów. Ponad to, dzięki naniesieniu krzywej popytu i podaży na jeden wykres zobaczył on, jakie interakcje zachodzą między kupującymi, a sprzedającymi. Zarówno ilość jak i cena równowagi to są optymalne wielkości dla rynku, które ukazują punkty, w których zapotrzebowanie konsumentów jest w całości pokrywane przez producentów.