Wstęp
Alfred Marshall uważany jest za ojca teorii ekonomii neoklasycznej. Bazując na dokonaniach Ricarda, Smitha i Mill'a Marshall rozwinął konstrukcję analityczną, która do dziś służy za podstawę strukturalną zasadniczego kursu teorii ekonomicznej. Zdając sobie sprawę ze złożoności zjawisk społeczno - gospodarczych, zastosował technikę analizy zwaną Ceteris Paribus. Polega ona na izolowaniu części gospodarki dla celów analizy - od reszty gospodarki i badaniu, w jaki sposób osiągają one równowagę. Metoda ta pozwala na wychwycenie zależności między określonymi wielkościami ekonomicznymi bez wpływu innych wielkości. Stworzył podwaliny współczesnej mikroekonomii tworząc nowe teorie dotyczące analitycznych rozważań równowagi na rynku. Zauważył zależność wysokości ceny od zmian zachodzących w gospodarce. Na jego rozumowaniu opiera się większość teorii znanych i cenionych ekonomistów. Marshall chciał żeby ekonomia była bardziej uporządkowana matematycznie, ale nie chciał żeby matematyka przysłoniła ekonomie, i żeby przez to ekonomia była niezrozumiała dla laików. Same książki pisał w języku zrozumiałym dla przeciętnych ludzi a wszystkie matematyczne części umieszczał w przypisach i w aneksie.